Powiaty w Polsce
Powiat jest to jednostka samorządu terytorialnego II stopnia oraz podziału administracyjnego. Powiat obejmuje jakąś cząstkę obszaru województwa. Funkcjonowanie powiatów w Polsce reguluje ustawa z 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym. Polskie powiaty dzielą się na dwa rodzaje powiatów. Są to powiaty ziemskie i powiaty grodzkie. Powiaty ziemskie to takie, które skupiają od kilku do kilkunastu gmin, które ze sobą sąsiadują, natomiast powiaty grodzkie to miasta, które są na prawach powiatu. To znaczy, że gmina posiada status miasta i wykonuje zadania powiatu. Pierwszy raz polskie powiaty wprowadzono w XIV wieku, a dokładniej w drugiej jego połowie. Pojawiły się one w zastępstwie funkcjonujących dotychczas kasztelanii. Wtedy, w systemie podziałów terytorialnych kraju powstała jednostka administracyjna, która była większa od kasztelanii. Została ona nazwana po łacinie districtus, a po polsku dystrykt i była ona uwzględniania w tytularzu książęcym. Pod koniec XIV wieku istniał już nowy system podziału terytorialnego. Opierał się on na ustroju sądowo-ziemskim Podstawą nowego systemu była ziemia, która składała się z od dwóch do trzech powiatów sądowych. Takie ziemie powstały poprzez podział dystryktów. Każda z ziem otrzymała swój specjalnie delegowany sąd książęcy, który składał się z sędziego i podsędków a także lokalnych urzędników. Takie ziemskie sądy nie posiadały swoich stałych siedzib. Funkcjonowały one w ten sposób, że objeżdżały całe terytoria i zatrzymywały się na jakiś czas w większych, bardziej znaczących ośrodkach. To właśnie okolice takich ośrodków (które przeważnie były miejskie) oraz ich mieszkańcy, którzy podlegali jurysdykcji sądów ziemskich, stworzyli powiaty. Samo słowo „powiat” pochodzi od „dnia wietnego”, który oznaczał „wiec”, czyli sądowe zgromadzenie o terminie wyznaczonym z góry. Każda z ziem posiadała swój osobny zarząd majątkiem władcy i spoczywał on w rękach specjalnych rządców. Rządcy ci od połowy piętnastego wieku zwani byli starostami. Starostowie mieli rozległą władzę sądowo-administracyjną. Starosta mógł sądzić wszystkich tych, którzy dopuścili się przestępstw, które zagrażały publicznemu spokojowi. Starosta miał również za zadanie sprawować pieczę nad wykonywaniem wyroków sądowych a także sprawować ogólny nadzór nad aparatem skarbowym. Początkowo siedzibą każdego starosty była stolica ziemi. Jednakże w późniejszych czasach starostami nazywani byli również dzierżawcy królewszczyzn. Powiaty były obecne także w Wielkim Księstwie Poznańskim. Funkcjonowały tam jako odpowiednik niemieckiego Kreis. Natomiast w zaborze rosyjskim odpowiednikiem powiatu był ujezd. Spis zawierający polskie powiaty pod zaborami można znaleźć w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. Powiaty istniały także w czasie II Rzeczypospolitej a także w Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, aż do 1975 roku. W 1975 roku zlikwidowano duże województwa, które były podzielone na powiaty i wprowadzono w ich miejsce czterdzieści dziewięć nowych województw, które były mniejsze. Do podziału na powiaty wrócono na mocy reformy administracyjnej, która weszła w życie 1 stycznia 1999 roku.
Na zachodzie województwa wielkopolskiego leży powiat leszczyński. Siedziba powiatu jest miasto Leszno. Miasto to nie wchodzi w skład powiatu gdyż jest samodzielnym powiatem grodzkim. Powiat ten znajduje się na skrzyżowaniu ważnych szlaków komunikacyjnych. Przez ten powiat przebiegają najważniejsze drogi międzynarodowe i krajowe. Dodatkowym atutem jest to że do Poznania jest około osiemdziesięciu kilometrów a do Wrocławia około stu kilometrów. Warszawa, Berlin i Praga oddalone są o około trzysta kilometrów. Powiat leszczyński bogaty jest w jeziora i lasy, dzięki czemu jest bardzo atrakcyjny dla turystów. Znajduje się tu wiele ciekawych zakątków i atrakcji turystycznych głownie zabytków. W skład powiatu wchodzą takie gminy jak gmina miejsko – wiejska Sieczna, Rydzyna. Krzemieniewo, Lipno, Święciechowa, Wijewo, Włoszczakowice. W powiecie leszczyńskim znajdują się trzy miasta: Leszno, Sieczna i Rydzyna. Zwiezając okolice warto zajrzeć do Leszna, które posiada mnóstwo interesujących budowli, kościołów i rynek z ratuszem. We wsi Dąbcze można zwiedzić zabytkowy kościół p.w. św. Katarzyny Aleksandryjskiej oraz wiatrak – koźlarz z roku tysiąc siedemset sześćdziesiątego szóstego. Powiat tworzy siedem gmin takich jak: gmina Wijewo, Lipno, Sieczna, Krzemieniewo, Rydzyna i Święciechowa. Ogółem według danych z dwa tysiące ósmego roku gminę zamieszkiwało pięćdziesiąt jeden tysięcy dwieście sześćdziesiąt osób. Powierzchnia powiatu wynosi osiemset cztery kilometry kwadratowe, z czego użytki rolne zajmują przeszło pięćdziesiąt tysięcy hektarów. To właśnie tu znajduje się najdłuższy w Europie wytyczony szlak wiatraczny. Kiedyś na terenie wielkopolski pracowało mnóstwo wiatraków a teraz pozostało ich tylko kilkadziesiąt. Zostały one odnowione, niektóre są w trakcie renowacji. Niektóre niestety nie da się już uratować. Można je zwiedzać wędrując ich szlakiem. Na terenie powiatu znajdują się jeziora które są użytkowane przez rybaków. Do takich najpopularniejszych zaliczyć można jezioro Białe – Miałkie gdzie znajduje się specjalne łowisko dostępne dla wędkarzy po w niesieniu odpowiednich opłat. Można tu łowić leszcze, krąpie, płocie, karpie, szczupaki, sandacze i węgorze. Do łowisk specjalnych można zaliczyć również łowiska znajdujące się nad jeziorem Breńskim, Brzeźnie, Lincjusz, Maszynek, Wieleńskie, Krzywce, Małe, Wielkie. Dla osób lubiących ciszę i spokój przygotowaną dość dużą bazę gospodarstw agroturystycznych. Ponieważ ziemia leszczyńska to dużo atrakcji turystycznych i ciekawych zakątków więc agroturystyka stała się dla wielu gospodarzy dodatkowym źródłem dochodu. Dla turystów preferujących piesze wędrówki przygotowano kilka szlaków o różnej długości i różnym stopniu trudności. Wybierając się na wycieczkę rowerową warto skorzystać z propozycji i pojechać na przykład Szlakiem parków dworskich, Szlakiem ziemiańskich siedzib, Szlakiem wiatraków, Od pałacu do zamku, Szlakiem królewskim, Przez Jaworowy Jar. Ostatnio zaczęto projektować szlak turystyczny śladami Napoleona Bonapartego.