Polskie powiaty dzielą się na grodzkie i ziemskie. Powiatów grodzkich jest w Polsce sześćdziesiąt pięć, natomiast powiatów ziemskich jest aż trzysta czternaście. Razem daje to liczbę powiatów ogółem, jest ich aż trzysta siedemdziesiąt dziewięć. Polskie powiaty ziemskie to między innymi powiat mikołowski, milicki, miński, mławski, mogileński, moniecki, mrągowski, myszkowski, myślenicki, myśliborski, nakielski, namysłowski, nidzicki, niżański, nowodworski (Nowy Dwór Gdański), nowodworski (Nowy Dwór Mazowiecki) , nowomiejski, nowosądecki, nowosolski, nowotarski, nowotomyski, nyski, obornicki, olecki, olecko-gołdapski, oleski, oleśnicki, olkuski, olsztyński, oławski, opatowski, opoczyński, opolski (Opole), opolski (Opole Lubelskie), ostrołęcki, ostrowiecki, ostrowski (Ostrów Mazowiecki), ostrowski (Ostrów Wielkopolski), ostródzki, ostrzeszowski, oświęcimski, otwocki, pabianicki, pajęczański, parczewski, piaseczyński. Do powiatów ziemskich zalicza się także powiat pilski, pińczowski, piotrkowski, piski, pleszewski, płocki, płoński, poddębicki, policki, polkowicki, poznański, proszowicki, prudnicki, pruszkowski, przasnyski, przemyski, przeworski, przysuski, pszczyński, pucki, puławski, pułtuski, pyrzycki, raciborski, radomski, radomszczański, radziejowski, radzyński, rawicki, rawski, ropczycko-sędziszowski, rybnicki, rycki, rypiński, rzeszowski, sandomierski, sanocki, sejneński, sępoleński, siedlecki, siemiatycki, sieradzki, sierpecki, skarżyski, skierniewicki, sławieński, słubicki, słupecki, słupski, sochaczewski, sokołowski, sokólski, stalowowolski, starachowicki, starogardzki, staszowski, strzelecki, strzelecko-drezdenecki, strzeliński, strzyżowski, sulęciński, suski, suwalski, szamotulski, szczecinecki, szczycieński, sztumski, szydłowiecki, średzki (Środa Śląska), średzki (Środa Wielkopolska), śremski, świdnicki (Świdnica), świdnicki (Świdnik), świdwiński, świebodziński, świecki, tarnobrzeski, tarnogórski, tarnowski, tatrzański, tczewski, tomaszowski (Tomaszów Lubelski), Tomaszewski (Tomaszów Mazowiecki), toruński, trzebnicki, tucholski, turecki, tyski, wadowicki, wałbrzyski, wałecki, warszawski, warszawski zachodni, wąbrzeski, wągrowiecki, wejherowski, węgorzewski, węgrowski, wielicki, wieluński, wieruszowski, włocławski, włodawski, włoszczowski, wodzisławski, wolsztyński, wołomiński, wołowski, wrocławski, wrzesiński, wschowski, wysokomazowiecki, wyszkowski, zambrowski, zamojski, zawierciański, ząbkowicki, zduńskowolski, zgierski, zgorzelecki, zielonogórski, złotoryjski, złotowski, zwoleński, żagański, żarski, żniński, żuromiński, żyrardowski oraz żywiecki. Nie są to wszystkie powiaty, jakie zostały wydzielone w Polsce, ale ich część. Można zauważyć, że niektóre nazwy powiatów się powtarzają. Powtarza się dokładnie dziesięć nazw powiatów w różnych województwach. Czasami może to prowadzić do nieporozumień. Powiaty, które się powtarzają to powiat bielski, brzeski, grodziski, krośnieński, nowodworski, opolski, ostrowski, średzki, świdnicki, tomaszowski. Dlatego, żeby uniknąć nieporozumień nieformalnie istnieje zasada, by dodawać wtedy określenie województwa, np. powiat opolski (województwo lubelskie).

Powiat opolski należy do województwa lubelskiego. Jego siedzibą jest Opole Lubelskie. W skład powiatu wchodzą gminy miejsko – wiejskie: Opole Lubelskie i Poniatowa, gminy wiejskie: Chodem, Józefów nad Wisłą, Karczmiska, Łaziska i Wilków oraz miasta Opole Lubelskie i Poniatowa. W dwa tysiące szóstym roku powiat zamieszkiwało przeszło sześćdziesiąt cztery tysiące mieszkańców a na jeden kilometr kwadratowy przypadało osiemdziesiąt jeden osób. Najwięcej ludności zamieszkuje tereny wiejskie. Powiat opolski położony jest na Powiślu Lubelskim i rozciąga się na powierzchni osiemset czterech kilometrów kwadratowych. Od wschodu jego granice przebiegają wzdłuż powiatu lubelskiego, od północy – powiatu puławskiego a od południa – powiat kraśńicki. Stolica powiatu jest Opole Lubelskie a na terenie siedmiu gmin znajduje się sto dziewięćdziesiąt pięc miejscowości. Na terenie powiatu przeważają gleby dobre i średnie a największy obszar zajmują gleby napiaskowe takie jak bylice, pseudobielice i gleby brunatne. Najlepsze gleby zajmują prawie trzydzieści pięć procent użytków rolnych a klasy średniej około czterdziestu jeden procent powierzchni. Na terenie powiatu znajduje się wiele uroczych zbiorników wodnych. Polecić można zalew w Chodu, kąpielisko w Kluczkowicach, Staw Bartkowy Ług w Opolu Lubelskim, kompleks sportowo – rekreacyjny w Poniatowej. Środowisko przyrodnicze chronione jest przez Chodelski i Kraśnicki Obszar Chronionego Krajobrazu, Wielowiecki i Kazimierski Park Krajobrazowy, Rezerwaty przyrody Krowia Wyspa, Skarpa Dobrska oraz Małopolski Przełom Wisły. Znajdują się tu również użytki ekologiczne „Emilicin”. Na obszarze powiatu opolskiego znajduje się dwadzieścia trzy pomniki przyrody które są wpisane do Rejestru Pomników Przyrody. Pośród tych pomników są trzy dęby szypułkowe w Kluczkowicach, jodła kalifornijska, sosna pospolita, platan klonolistny, brzoza czarna, wiąz szypułkowy, lipa drobnolistna. Choć jest to teren typowo rolniczy to rozwinął się w miarę potrzeb przemysł zwiany głównie z przetwórstwem płodów rolnych. Ponieważ położenie powiatu jest niezwykle korzystne region rozwija się w miarę równomiernie róniez dzięki temu, że posiada duży potencjał w ludziach i dobrze rozwiniętą infrastrukturę techniczną, która jest uzupełniania systematycznie o sieci gazowe, wodociągowe i kanalizacyjne. Potencjalni inwestorzy spotykają się z przychylnością władz powiatowych, które stosują różnorakie środki zachęty dla nich. Najbardziej poszukiwanymi są inwestujący w przemysł spożywczy, przemysł chłodniczy oraz turystykę. Jednak jest to region typowo rolniczy produkujący owoce takie jak jabłka, śliwki, wiśnie i maliny. Średnia powierzchnia gospodarstwa wynosi około pięciu hektarów. Najwięcej jest sadów, plantacji owoców jagodowych oraz chmielu. Uprawiany na tych terenach chmiel jest bardzo chętnie kupowany przez zachodnioeuropejskich i światowych producentów piwa. To właśnie stąd trafia na rynek krajowy około trzydziestu pięciu procent chmielu zużywanego do produkcji.