Zadania powiatu
Polskie powiaty mają ściśle określony zakres możliwości wykonawczych. Powiat ma za zadanie wykonywać określone wieloma ustawami zadania publiczne o ponadgminnym charakterze w zakresie edukacji publicznej oraz promocji i ochrony zdrowia. Powiat ma obowiązek także dbać o pomoc społeczną, prowadzić politykę prorodzinną, wspierać osoby niepełnosprawne. Do zadań powiatu należy organizowanie transportu zbiorowego oraz dbanie o drogi publiczne. Do obowiązków powiatu należy także wykonywanie zadań publicznych w zakresie kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami, a także kultury fizycznej i turystyki. Także powiat zajmuje się sprawami, które dotyczą geodezji, kartografii, katastru oraz gospodarki nieruchomościami. Polskie powiaty mają także za zadanie dbać o gospodarkę wodną, zajmować się administracją architektoniczno-budowlaną a także ochroną środowiska i przyrody. Powiaty muszą także sprawować pieczę nad rolnictwem, leśnictwem i rybactwem śródlądowym a także dbać o porządek publiczny i bezpieczeństwo obywateli. Do zadań powiatu należy ustalanie i nadzorowanie ochrony przeciwpowodziowej, w tym wyposażenie i utrzymanie powiatowego magazynu przeciwpowodziowego. Powiat dba także o ochronę przeciwpożarową i ma za zadanie zapobiegać innym nadzwyczajnym zagrożeniom życia, zdrowia ludzi a także środowiska. Powiat musi przeciwdziałać bezrobociu a także podejmować działania mające na celu aktywizację lokalnego rynku pracy. Do zadań powiatu należy także ochrona praw konsumenta oraz utrzymanie powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej a także obiektów administracyjnych. Do zadań powiatu należy także jego promocja, obronność a także współpraca z rozmaitymi organizacjami pozarządowymi. Do zadań publicznych powiatów należy także zapewnienie wykonywania określonych ustawowo zadań oraz kompetencji kierowników powiatowych służb, także inspekcji i straży. Ustawy mogą także określać inne zadania powiatu a także określać niektóre sprawy, które należą do zakresu działania powiatu, jako zadania z zakresu administracji rządowej, które wykonywane są przez powiat. Polskie powiaty mogą także na uzasadniony wniosek gminy zainteresowanej przekazać jej zadania z zakresy własnej działalności na warunkach, które muszą być ustalone w porozumieniu. Należy także przestrzegać tego, że zadania powiatu nie mogą naruszać zakresu, w jakim działają gminy. Najmniejszym powiatem ziemskim w Polsce pod względem powierzchni jest powiat bieruńsko-lędziński, natomiast najmniejszym powiatem grodzkim pod względem powierzchni jest miasto Świętochłowice. Pod względem liczby mieszkańców najmniejszym powiatem ziemskim jest powiat sejneński a najmniejszym powiatem grodzkim również pod względem liczby mieszkańców jest Sopot. Z kolei w kategorii najrzadziej zaludnionego powiatu ziemskiego wygrywa powiat bieszczadzki. Natomiast największym powiatem ziemskim ze względu na powierzchnię jest powiat białostocki a największym powiatem grodzkim również pod względem powierzchni jest Warszawa. Największym powiatem ziemskim, jeśli chodzi o liczbę mieszkańców jest powiat poznański a największym powiatem grodzkim w tej kategorii jest znowu Warszawa.
Doświadczona pod wieloma względami i na wielu płaszczyznach Polska uznaje rok 1999 za jeden z tych ustabilizowanych. Bowiem wspomnianego roku dnia 1 stycznia nastąpił podział państwa polskiego na jednostki samorządu terytorialnego 2 stopnia i podziału administracyjnego, który obejmuje część obszaru województwa. Owy podział wykazuje 379 powiatów, w tym 65 to powiaty grodzkie, 314 powiaty ziemskie. Polskie powiaty w książkach, czasopismach bądź stronach internetowych są skatalogowane według województw, w sposób następujący: powiaty podkarpackie, małopolskie, świętokrzyskie, lubelskie, śląskie, łódzkie, opolskie, dolnośląskie, mazowieckie, wielkopolskie, lubuskie, zachodniopomorskie, pomorskie, kujawsko – pomorskie, warmińsko – mazurskie oraz podlaskie. Każdy z nich wyróżnia się pod względem ilości miast, gmin, zabytków oraz znanych osobistości. Przykładowo powiat dolnośląski przedstawia się w sposób następujący: powierzchnia – 19 946,77 km², liczba ludności – 2 878 410 mieszkańców, gęstość zaludnienia – 144 mieszkańców na km², stopień urbanizacji – 70,6%, liczba miast – 91, liczba powiatów grodzkich – 3, liczba powiatów ziemskich – 26. Do znanych w całym kraju, a nawet na świecie Ślązaków należą: pisarze (Gerhart Hauptmann , Theodor Mommsen), fizycy (Phillip Lenard, Otto Stern, Max Born, Maria Goeppert-Mayer ), chemicy ( Eduard Buchner, Fritz Haber, Friedrich Bergius, Kurt Alder, Konrad Bloch), lekarze i biochemicy (Paul Ehrlich, Gerhard Domagk, Günter Blobel), ekonomiści (Reinhard Selten). Kolejnym skarbem naszego kraju jest powiat krakowski powiat krakowski. W jego skład zaliczamy: gminy miejsko-wiejskie (Krzeszowice, Skała, Skawina, Słomniki, Świątniki Górne), gminy wiejskie (Czernichów, Igołomia-Wawrzeńczyce, Iwanowice, Jerzmanowice-Przeginia, Kocmyrzów-Luborzyca, Liszki, Michałowice, Mogilany, Sułoszowa, Wielka Wieś, Zabierzów, Zielonki) oraz miasta (Krzeszowice, Skała, Skawina, Słomniki, Świątniki Górne). Szerokie spektrum miejsc w obrębie tego powiatu stwarza możliwości tworzenia. Skorzystali z niego rdzenni i znani w Polsce krakowianie: Władysław Bartoszewski, Jan Miodek, Leszek Możdżer, Maciej Maleńczuk, Maria Peszek, Tomasz Stańko oraz kardynał Stanisław Dziwisz. powiat malborski, w skład którego wchodzą: gminy miejskie: Malbork, gminy miejsko-wiejskie: Nowy Staw, gminy wiejskie: Lichnowy, Malbork, Miłoradz, Stare Pole oraz miasta: Malbork, Nowy Staw. Miasto Malbork jest dla wszystkich znane poprzez krzyżacki zamek, który odwiedzają rzesze turystów, głównie w miesiące letnie. Jednakże warto wiedzieć, iż miasto słynie także z jego mieszkańców. Do znanych osobistości z tego terenu należą między innymi: Ferdinand Schulz – nauczyciel, wielokrotny mistrz i rekordzista świata w szybownictwie; Andrzej Chełkowski – ksiądz pallotyn, misjonarz; Włodzimierz Michalski – generał brygady Wojska Polskiego, zastępca szefa Sztabu Wojsk Lądowych; Grzegorz Lato – polski piłkarz i trener, napastnik polskiej reprezentacji w piłce nożnej. Trzykrotny uczestnik finałów Mistrzostw Świata: RFN 1974, Argentyna 1978 i Hiszpania 1982. Jest przewodniczącym Klubu Wybitnego Reprezentanta.
W Polsce mamy sześćdziesiąt pięć powiatów grodzkich, czyli miast na prawach powiatu. Tego typu miasto jest gminą, która ma status miasta a wykonuje zadania, jakie są nałożone na powiat. Władzę wykonawczą sprawuje tutaj prezydent miasta. Powiaty grodzkie, czyli miasta grodzkie nie są powiatami a jedynie gminami, do których zadań ze względu na ich specyfikę doszedł poszerzony zakres zadań. W konsekwencji nadania miastu praw powiatu rada miasta i prezydent miasta mają takie same zadania jak rada powiatu lub gminy oraz wójt lub starosta, rada nie wybiera organu wykonawczego i nie ma możliwości jego odwołania a radni składają ślubowanie według tekstu roty z artykułu dwudziestego trzeciego ustawy gminnej. W strukturze organizacyjnej miasta o statusie powiatu jest komisja bezpieczeństwa i porządku, która nie występuje w strukturze powiatu. Od pierwszego stycznia dwa tysiące trzeciego roku w Polsce mamy sześćdziesiąt pięć miast, które mają status powiatu grodzkiego. W województwie dolnośląskim są to Jelenia Góra, Legnica i Wrocław; w województwie kujawsko – pomorskim Bydgoszcz, Grudziądz, Toruń i Włocławek; województwo lubelskie to Biała Podlaska, Chełm, Lublin, Zamość; województwo lubuskie: Gorzów Wielkopolski i Zielona Góra; województwo łódzkie: Łódź, Piotrków Trybunalski i Skierniewice; województwo małopolskie: Kraków, Nowy Sącz i Tarnów; województwo mazowieckie: Ostrołęka, Płock, Radom, Siedlce i Warszawa; województwo opolskie – Opole; województwo podkarpackie: Krosno, Przemyśl, Rzeszów i Tarnobrzeg; województwo podlaskie: Białystok, Łomża i Suwałki; województwo pomorskie: Gdańsk, Gdynia, Słupsk, Sopot; województwo śląskie: Bielsko – Biała, Bytom, Chorzów, Częstochowa, Dąbrowa Górnicza, Gliwice, Jastrzębie – Zdrój, Jaworzno, Katowice, Mysłowice, Piekary Śląskie, Ruda Śląska, Rybnik, Siemianowice Śląskie, Sosnowiec, Świętochłowice, Tychy, Zabrze, Żory; województwo świętokrzyskie – Kielce; województwo warmińsko – mazurskie: Elbląg i Olsztyn; województwo wielkopolskie: Kalisz, Konin, Leszno i Poznań; województwo zachodniopomorskie: Koszalin, Szczecin i Świnoujście. Powiaty miejskie swoim obszarem zajmują teren większych miast. Miasta posiadające prawa powiatu liczą zawsze ponad sto tysięcy mieszkańców, mogą być dawnymi stolicami województw (sprzed pierwszego stycznia tysiąc dziewięćset dziewiątego roku). Warszawa uzyskała status miasta na prawach powiatu dwudziestego siódmego października dwa tysiące drugiego roku a Wałbrzych utracił prawa miasta na prawach powiatu pierwszego stycznia dwa tysiące trzeciego roku i został włączony do powiatu wałbrzyskiego. W dwa tysiące pierwszym roku miasta te przejęły dodatkowe zadania takie jak na przykład prowadzenie obsługi finansowej placówek rodzinnych, finansowanie stypendiów sportowych oraz wyróżnień dla zawodników, którzy osiągają wysokie wyniki sportowe, finansowanie policji i wiele innych. Do zadań prezydenta miasta należy miedzy innymi nadzór nad statutową działalnością jednostek pomocy społecznej to znaczy miejskich ośrodków pomocy społecznej.
Powiat sieradzki leży w centralnej części Polski w województwie łódzkim. Jest obszarem dobrze rozwijającego się rolnictwa i przemysłu. Od zachodu graniczy z województwem wielkopolskim (powiaty kaliski i ostrzeszowski), od północy z powiatem tureckim, od wschodu z powiatami zduńskowolskim, poddębickim, łaskim, od południa z powiatami wieruszowskim i wieluńskim. Powiat sieradzki leży w dorzeczu Odry i Warty. Powiat powstał pierwszego stycznia tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego dziewiątego roku po wprowadzeniu ustawy o trójstopniowym podziale terytorialnym państwa. Siedziba powiatu mieści w Sieradzu. W skład powiatu sieradzkiego wchodzi jedenaście gmin, gmina miejska Sieradz, gminy i miasta: Błaszki, Warta, Złoczew, gminy wiejskie: Brąszewice, Brzeźno, Burzenin, Goszczanów, Klonowa, Sieradz i Wróblew. Powiat zajmuje tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt jeden kilometrów kwadratowych powierzchni i jest największym powiatem województwa łódzkiego. Przez teren powiatu przebiegają drogi krajowe nr dwanaście prowadząca od Poznania przez Sieradz, Radom do Drohuska, droga nr czternaście wiodąca od Warszawy przez Łódź do Wrocławia, droga numer osiemdziesiąt trzy z Sieradza do Konina, droga numer czterdzieści pięć ze Złoczewa do Opola. Przebiega tu również linia kolejowa z Warszawy przez Łódź, Sieradz do Wrocławia. Na terenie powiatu sieradzkiego zamieszkuje około stu dwudziestu tysięcy mieszkańców. Większa cześć mieszkańców zamieszkuje tereny wiejskie. Spośród dziesięciu gmin powiatu najwięcej mieszkańców zamieszkuje gminne miejska Sieradz. Na terenie powiatu znajdują się obszary chronione a powierzchnia tych obszarów obejmuje blisko czwartą część ogólnej powierzchni. Największą część zajmują obszary chronionego krajobrazu. Pozostałe to Park Krajobrazowy Międzyrzecza Wart i Widawki, sześć rezerwatów przyrody oraz niewielkie użytki ekologiczne. Na terenie powiatu znajduje się sześć tysięcy sto czterdzieści cztery hektary lasów ochronnych. Warto odwiedzić Rezerwat Paza gdzie znajdują się najlepiej zachowane starodrzewia bukowe. Drzewa liczą od dziewięćdziesięciu do stu pięćdziesięciu lat a największe ma trzysta centymetrów obwodu. Rezerwat Wrząca to przede wszystkim ochrona fitocenoz kwaśnej buczyny niżówej oraz ponad stu letnich starodrzewi bukowych. Rezerwat Leśny Półboru gdzie drzewostan liczy sto trzydzieści lat. Jest to drzewostan dębowo – sosnowy. Najważniejszym działem gospodarki powiatu sieradzkiego jest rolnictwo zajmujące się produkcją zbóż, ziemniaków i mleka. Najlepsze gleby znajdują się na północno – zachodnich krańcach powiatu i to właśnie tu produkcja rolna najlepiej się rozwinęła. W powiecie sieradzkim jest ponad trzynaście tysięcy gospodarstw rolnych, z których powyżej jednego hektara ma prawie dziewięćdziesiąt procent gospodarstw indywidualnych. Oprócz rolnictwa ludność pracuje w małych i średnich przedsiębiorstwach. Najwięcej jest małych przedsiębiorstw zatrudniających do dziewięciu osób a najmniej tych, które zatrudniają powyżej pięćdziesięciu pracowników.