Powiat sieradzki leży w centralnej części Polski w województwie łódzkim. Jest obszarem dobrze rozwijającego się rolnictwa i przemysłu. Od zachodu graniczy z województwem wielkopolskim (powiaty kaliski i ostrzeszowski), od północy z powiatem tureckim, od wschodu z powiatami zduńskowolskim, poddębickim, łaskim, od południa z powiatami wieruszowskim i wieluńskim. Powiat sieradzki leży w dorzeczu Odry i Warty. Powiat powstał pierwszego stycznia tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego dziewiątego roku po wprowadzeniu ustawy o trójstopniowym podziale terytorialnym państwa. Siedziba powiatu mieści w Sieradzu. W skład powiatu sieradzkiego wchodzi jedenaście gmin, gmina miejska Sieradz, gminy i miasta: Błaszki, Warta, Złoczew, gminy wiejskie: Brąszewice, Brzeźno, Burzenin, Goszczanów, Klonowa, Sieradz i Wróblew. Powiat zajmuje tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt jeden kilometrów kwadratowych powierzchni i jest największym powiatem województwa łódzkiego. Przez teren powiatu przebiegają drogi krajowe nr dwanaście prowadząca od Poznania przez Sieradz, Radom do Drohuska, droga nr czternaście wiodąca od Warszawy przez Łódź do Wrocławia, droga numer osiemdziesiąt trzy z Sieradza do Konina, droga numer czterdzieści pięć ze Złoczewa do Opola. Przebiega tu również linia kolejowa z Warszawy przez Łódź, Sieradz do Wrocławia. Na terenie powiatu sieradzkiego zamieszkuje około stu dwudziestu tysięcy mieszkańców. Większa cześć mieszkańców zamieszkuje tereny wiejskie. Spośród dziesięciu gmin powiatu najwięcej mieszkańców zamieszkuje gminne miejska Sieradz. Na terenie powiatu znajdują się obszary chronione a powierzchnia tych obszarów obejmuje blisko czwartą część ogólnej powierzchni. Największą część zajmują obszary chronionego krajobrazu. Pozostałe to Park Krajobrazowy Międzyrzecza Wart i Widawki, sześć rezerwatów przyrody oraz niewielkie użytki ekologiczne. Na terenie powiatu znajduje się sześć tysięcy sto czterdzieści cztery hektary lasów ochronnych. Warto odwiedzić Rezerwat Paza gdzie znajdują się najlepiej zachowane starodrzewia bukowe. Drzewa liczą od dziewięćdziesięciu do stu pięćdziesięciu lat a największe ma trzysta centymetrów obwodu. Rezerwat Wrząca to przede wszystkim ochrona fitocenoz kwaśnej buczyny niżówej oraz ponad stu letnich starodrzewi bukowych. Rezerwat Leśny Półboru gdzie drzewostan liczy sto trzydzieści lat. Jest to drzewostan dębowo – sosnowy. Najważniejszym działem gospodarki powiatu sieradzkiego jest rolnictwo zajmujące się produkcją zbóż, ziemniaków i mleka. Najlepsze gleby znajdują się na północno – zachodnich krańcach powiatu i to właśnie tu produkcja rolna najlepiej się rozwinęła. W powiecie sieradzkim jest ponad trzynaście tysięcy gospodarstw rolnych, z których powyżej jednego hektara ma prawie dziewięćdziesiąt procent gospodarstw indywidualnych. Oprócz rolnictwa ludność pracuje w małych i średnich przedsiębiorstwach. Najwięcej jest małych przedsiębiorstw zatrudniających do dziewięciu osób a najmniej tych, które zatrudniają powyżej pięćdziesięciu pracowników.

Część obszaru województwa obejmują powiaty ziemskie. Są to jednostki samorządu terytorialnego drugiego stopnia i podziału administracyjnego. Funkcjonowanie powiatów reguluje ustawa z dnia piątego czerwca tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego ósmego roku o samorządzie powiatowym. Po raz pierwszy powiaty wprowadzone zostały w Polsce w drugiej połowie czternastego wieku. Podstawą powiatu ziemskiego była ziemia składająca się z dwóch lub trzech powiatów sądowych. Powiaty powstały w okolicy ośrodków miejskich. Zarząd majątkiem spoczywał w rękach starostów. Siedzibą starosty była stolica ziemi. Powiaty istniały do tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego piątego roku, kiedy to zlikwidowano duże województwa wprowadzając w ich miejsce czterdzieści dziewięć województw o mniejszej powierzchni. Powiaty powróciły do łask w dniu pierwszego stycznia tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego dziewiątego roku, kiedy to nastąpiła kolejna reforma administracyjna. Powiat ziemski obejmuje swym terytorium kilku lub kilkunastu gmin. Na czele powiatu stoi starosta, który jest wybierany przez radę powiatu. Rada powiatu jest organem wykonawczym, stanowiącym i kontrolnym. Rada powiatu składa się z radnych, którzy są wybierani w wyborach bezpośrednich na czteroletnia kadencję. Pracami rady kieruje przewodniczący rady powiatu. W Polsce mamy trzysta czternaście powiatów ziemskich. Największym powiatem ziemskim jest powiat białostocki gdyż jego powierzchnia wynosi dwa tysiące dziewięćset siedemdziesiąt sześć kilometrów kwadratowych a najmniejszym powiat bieruńsko – lędziński, który ma sto pięćdziesiąt osiem kilometrów kwadratowych powierzchni. Powiat poznański zamieszkuje największa liczba ludności, bo przeszło dwieście osiemdziesiąt tysięcy a najmniejszy powiat sejnenski zamieszkuje około dwudziestu jeden tysięcy mieszkańców. Najgęściej zaludnionym powiatem ziemskim jest powiat pruszkowski gdzie na jednym metrze kwadratowym zamieszkuje około pięćset osiemdziesiąt osób a najmniej zamieszkuje powiat bieszczadzki, bo tylko około dwudziestu osób na kilometr kwadratowy. Nazwę powiaty ziemskie biorą najczęściej od nazwy miasta, które jest siedzibą powiatu. Niekiedy nazwa wskazuje na inne miasto, które znajduje się poza siedzibą powiatu lub nazwa może wskazywać na kierunek położenia powiatu w stosunku do siedziby, która znajduje się w mieście na prawach powiatu. Może ona również powstać od nazwy na przykład pasma górskiego, które leży w granicach powiatu lub od nazwy dużego miasta sąsiadującego z powiatem ziemskim. W takim przypadku często miasto to jest miastem grodzkim. Niekiedy zdarza się tak, że powiaty i gminy mają identyczne nazwy, ale znajdują się w całkowicie innych województwach. Jako ciekawostkę można podać to, że województwo śląskie jest jedynym województwem, w którym jest mniej powiatów ziemskich niż grodzkich. Powiatów grodzkich jest osiemnaście a powiatów ziemskich siedemnaście. Powiaty ziemskie leżą na północy i południu województwa. Ponieważ pośród powiatów jest wiele bardzo słabych coraz częściej słyszy się o połączeniu powiatów ziemskich z grodzkimi.